به لحن منتقد توجه کنید و بدون طعنه و کنایه از او بپرسید:
بعد بررسی کنید آیا آنچه مدنظر دارد، برای شما نیز مهم است؟ از او بپرسید نقص موجود، چقدر به کل کار صدمه زده است؟ آیا اینها باعث شدهاند که نقاط مثبت به چشم نیایند؟ بیشتر از او سؤال کنید تا دریابید پشت استدلالهایی که ارائه میکند، چه انگیزههای ناپیدایی وجود دارد؟ آخر سر از او بپرسید که فکر میکند چند نفر دیگر با او هم عقیده هستند؟ چند نفر مایل به تغییر وضع فعلی هستند؟ و درنهایت چه پیشنهادهایی برای بهبود وضع موجود دارد؟
فرض کنید منشی یک شرکت هستید. رئیس از شما ایراد میگیرد که چرا در نگارش متن گزارش خود دقت نکردهاید؟ برای واکنش گزینههای متعددی وجود دارد:
مگر چقدر به من حقوق میدهید که چنین توقعاتی دارید؟ اگر منشیِ دقیق میخواهید، بروید یک نفر دیگر بیاورید.
بله حق با شماست. من همیشه گیج و منگم.
از صبح که آمدم سردرد داشتم. قول میدهم دیگر تکرار نشود.
مظلوم گیر آوردهاید؟ اگر مرد بودم، باز هم همینطوری سرم داد میزدید؟ الان که جلوی همکارانم شخصیتم را خُرد کردید، کیفیت متن گزارش ارتقاء پیدا کرد؟
در دلتان میگویید به وقت مناسب، جوری حالش را میگیرم که نفهمد چه بر سرش آمده است!
میتوانید بهجای هرگونه واکنش نامطلوب، باقاطعیت و اقتدار با رئیس گفتوگو کنید. چه کسی گفته است همیشه شما مایهی نقص و خسارت هستید؟ نباید به این سادگی از حقوق فردیتان بگذرید. در ادامه نمونهای از این گفتوگو ارائه شده است:
– کدام متن؟
+ همین متنی که امروز نوشتید.
– چه مشکلی داشت؟
+ برخی از اعداد و ارقام مبهم هستند. جمع حسابها با مبلغ کل همخوانی ندارد. مستندات بدون منبع ثبت شدهاند. بازهی زمانی و میزان سود حاصل از فعالیت شرکت، دقیقا مشخص نیست.
– بسیار خوب! لطفا گزارش را به من پس بدهید تا آن را بازنگری کنم.
مدیر گزارش را به شما پس میدهد. شما آن را بازبینی میکنید و با متن دستنویس تطبیق میدهید. متوجه میشوید گزارشی که به دست رئیس رسیده، همانی نیست که امروز نوشتهاید. شما گزارش برآورد و تخمین سرمایهی اولیه و سود نهایی پروژه را که پیش از این تایپ کرده بودید، به اشتباه بهعنوان گزارش نهایی به رئیس دادهاید. از گزارشی که امروز نوشتهاید، بهسرعت پرینت میگیرید و به رئیس تحویل میدهید. این چنین، در عوض کشته شدن، حداکثر یک خراش سطحی را تحمل خواهید کرد.
برچسب:
نویسنده: کسری خوشنام